Symboliek

Toen Keizer Karel nog geregeld naar Zwijnaarde kwam... dreef een boertje uit Zwijnaarde met een stok een zwijntje voor zich uit naar de markt in Gent.

Ter hoogte van de Kerkwegel (nu de Remi Vlerickstraat) voelde het zwijntje echter nattigheid en geraakte het zodanig in paniek dat het gillend op de weg ging liggen en met geen duizend stokken terug in beweging te krijgen was. Het boertje sakkerde en vloekte zo luid dat het bijna tot in Gent te horen was.Net op dat moment kwam Keizer Karel met zijn gevolg de Kerkwegel ingereden vanuit Zevergem, met de bedoeling zich wat op te frissen in het kasteel van Zwijnaarde en daar wat te verpozen na een jachtpartij in onze destijds dichtbeboste streek. Toen de keizer het boertje luid hoorde sakkeren en schreeuwen, stuurde één van zijn gezellen vooruit met de opdracht om te gaan zien wat er aan de hand was.

Kort nadien kwam de ruiter terug met het nieuws: " Majesteit, er is een boer op weg naar de markt met zijn varken, maar het beest heeft blijkbaar in de mot wat er gaat gebeuren en wil niet meer voor- of achteruit." Met een diepe zucht ging Keizer Karel naar de boer toe."Weledele heren, ik wil mij verontschuldigen omdat mijn zwijntje u ophoudt, maar het dier blijft onverzettelijk," zei de boer.
"Welwel, beste man," zei Keizer Karel, "Hebben ze je nooit geleerd wat je moet doen met een weerspannig varken? Geef maar eens een flinke ruk aan zijn staart en het zal wel vooruit willen!".

Het boertje geloofde er eigenlijk niet veel van en aarzelde even, maar uit eerbied voor de keizer en uit wanhoop gaf hij toch een ferme snok aan de staart van het zwijn. En zie: het zwijntje stopte met gillen en zette zijn weg direct gezwind verder. Daarop zei het boertje, helemaal van zijn melk door dat gebeuren, tegen de keizer: " Awel majesteit... als uedele zo goed kunt omgaan met koppige varkens, dan heeft u er beslist veel meer dan ik in uw bezit en onder uw hoede." Keizer Karel, de Gentenaars indachtig, moest daar hartelijk om lachen en vroeg aan zijn gevolg om die boerenwijsheid goed in hun oren te knopen. Bijgevolg kan Porcaera Gemeenschap Zwijnaarde eigenlijk niet anders dan het beeld van een koppig liggend zwijntje toe te kennen als teken van verdienste.